Nog even thuis bij het begin van de week, er is een treinstaking. Je neemt een latere trein. Je komt net op tijd op het werk zodat je de poetsmevrouw nog even ziet. Ze is altijd zo blij je te zien.
Een rustige dag, het is stil op het werk.
(Soms kijk je naar het licht. Soms kijk je naar je handen.)
(Die droom van vorige week.)
De trein terug. Minder treinen. Kortere treinen. Mensen beetje zenuwachtig. Maar die ene mevrouw vindt blijkbaar toch echt dat ze recht heeft op twee plaatsen. (Heel druk bezig, met de koptelefoon, zogenaamd heel verbaasd wanneer iemand haar iets vraagt, … Zucht.)
Op bezoek, met een vriendin, bij een vriendin. De ziekte is niet echt mild voor haar. Maar zij is nog scherp. Je ziet een leven. (Die avond blijft het verdriet bij je.)
Een andere dag. Je moet al op tijd op de conferentie zijn. Na de trein en de stevige wandeling de bus. Die bijzondere bus. De hele wereld zit in die bus, het is zo wonderlijk. Iemand biedt zijn plaats aan je aan. (Ja dus, je bent definitief oud.)
Je hoort boeiende dingen in de sessies. Tijdens de pauzes komen mensen naar je toe.
Je vertrekt uit de laatste sessie, iets vroeger, zoals je had aangekondigd. Terwijl je naar buiten gaat hoor je dat iemand onwel wordt. Terwijl je op de bus wacht, zie je de ambulance.
In de bus, nog voller dan die ochtend, weer de hele wereld. Op een rolluik van een winkel zie je geschreven: ‘Le monde entier est un cactus’.
Die avond, een mooi concert, samen met een vriend. Het doet je goed daar te zijn, in de schouwburg. (Je bent ook een beetje niet bestand tegen de zangeressen, denk je.) Long May You Run.
Een nieuwe dag. Je volgt het webinar. Het is boeiend.
Tussen alles door in een noodtempo alles opstarten voor die avond binnen enkele weken. (Het stroomt.)
Die avond. Voor de vergadering. Je wandelt nog even langs het water. Het licht is zo mooi, het is een plek, denk je. (Even testen wat het fototoestel van je nieuwe telefoon doet. Die zou mooie nachtfoto’s maken.)
De vergadering. (Je bent een beetje moe.) Sommige dingen moeten gezegd worden, je zegt ze.
Een andere dag. De dag tegen kanker. (Ze zijn er allemaal, voel je, dicht bij je, je denkt aan hen.)
Je zet net je rugzak neer op het werk als het brandalarm afgaat. Iedereen loopt rustig naar buiten, een lange stroom mensen. Tot het weer voorbij is. (Een vals alarm, gelukkig.)
Je zoekt de woorden om iets te zeggen over die ziekte, hoopt dat ze iets kunnen verbinden. (Je bent een beetje week.) De reacties ontroeren je erg, je voelt hen allemaal dicht bij je, in je.
Mooie gesprekken, in etappes.
Je loopt op weg naar huis nog even langs die grote muur waarop mensen een boodschap konden schrijven. Je leest de woorden. Je praat even met een van de medewerkers, bedankt haar voor wat ze doet. Er lopen nog mensen met een geel lintje door de stad, zie je.
(Je zou aanraakbaar kunnen zijn, denk je.)
Een nieuwe dag. Je neemt een vroege trein om goed op tijd te kunnen beginnen aan de vrijdagtekst, na alle andere dringende dingen. Er blijkt weer een brandalarm te zijn. Je loopt weer naar de verzamelplaats, kijkt naar de mensen, hoe ze met elkaar staan te praten.
Net op tijd krijg je je vrijdagtekst klaar. Weer vertrekken voor een afspraak.
Ze wacht al op je. Een heel mooi gesprek, je leert weer veel van haar, zoals altijd.
Een bericht dat de nieuwe CD van een van je helden is gearriveerd. Het blijft na al die jaren nog altijd even spannend, denk je. Naar de winkel gaan, en je onderweg naar huis afvragen hoe de plaat zal klinken. (Jongetje.)
Ja, de plaat is heel goed. (En je hebt ook al kaarten voor zijn concert.)
Die avond, een lange film. Wervelend. Wat is ze goed, die actrice.
Een andere dag. De mevrouw in de winkel begint meteen te glimlachen zodra ze je binnen ziet komen. Je vraagt of het goed gaat met haar. (Dit keer geen verwijzingen naar Petrarca.)
Koffie drinken met je maatje. Iets over de kinderen. (Hoe moet je hen beschermen, in deze wankele wereld?)
De actie voor de dag tegen armoede. Het is goed daar te zijn.
Het mag stil blijven, de rest van het weekend. Het mag. Alles.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten